18 สิงหาคม 2549
และวันนี้ คุณปู่คุณย่า คุณลุงคุณป้า ก็มอบสร้อยคอกำไลทองเป็นของรับขวัญหลาน วันนี้ล่ะ ที่หนูเริ่มพูด อ้อแอ้ กับคุณพ่อคุณแม่แล้วนะ หนูพยายามส่งเสียงพูดคุย อา ...อ้า ... หนูทำได้แค่นี้พ่อกะแม่ ก็ตื่นเต้นดีใจ กันใหญ่แล้วรู้ไหมจ๊ะ ...พยายามเข้านะลูก ...อีกไม่นานเราคงได้พูดคุยกันรู้เรื่องเสียที ... 1 เดือนที่ผ่านมา ช่วงเวลากลางคืน เราทั้งคู่ นอนไม่เคยเต็มอิ่มเลย เพราะต้องคอยตื่นมาดูหนูพิงค์ แทบจะทุกๆ 2 ชม. บางทีตื่นเพราะหนูร้องหิวนม บางทีก็ตื่นเพราะเสียงละเมอของหนูก็บ่อย เวลานอน ก็ต้องเปิดไฟนอน เพื่อที่จะได้ เห็นหนฺู์ได้ถนัดชัดตา หากมีอะไรผิดปกติเกิดขึ้น เป็นพ่อแม่คนแล้ว จึงรู้เลยว่า คุณพ่อคุณแม่ ห่วงใย เราขนาดไหน เพราะ ไม่ว่าจะทำอะไร อดเป็นห่วง ไปแทบจะทุกอย่าง กลายเป็น คุณพ่อจอมจุ้น คุณแม่จอมบ่น กันเลย |
|||
|