19 กรกฏาคม 2549
4 วันแรก ที่โรงพยาบาลพญาไท 2

วันนี้ เป็นวันที่ 2 หลังจากหนูพิงค์ออกจากท้องคุณแม่ ซึ่งตรงกับวันที่ โรงพยาบาล สิริราช ถวายการรักษา กระดูกสันหลัง พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว องค์ในหลวง ที่เป็นที่รัก ของพวกเรา ชาวไทย เราทั้งคู่้เฝ้า ติดตาม ข่าวทางทีวี ในห้องพัก ตลอด รู้สึก ปลาบปลื้มใจยิ่งนัก ที่เห็นคนไทย ทุกหมู่เหล่า หลายพันคน แสดง ความจงรักภักดี และ ห่วงใย ด้วยการ เฝ้ารอดูพระอาการ และ สวดภาวนา วิงวอนสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ที่โรงพยาบาล กันแน่นขนัด ทั้งวันทั้งคืน โดยมิได้ย่อท้อ ต่อสายฝน ที่โปรยปราย มาตลอด หลายคน มาเฝ้า ตั้งแต่วันแรก จนถึงวันสุดท้าย ที่พระองค์เสด็จกลับ หลายคน เฝ้าอยู่ที่ โรงพยาบาลทั้งวันทั้งคิืน ไม่กลับบ้าน หลายคน มาจากชนบท ที่ไกลแสนไกล ภาพที่ประชาชน ถวายพระพร ในหลวง ขณะเข้ารับ การรักษา นั้น เป็นภาพประทับใจ ที่เราจะ ไม่มีวันลืมเลือน ไปตลอดชั่วชีวิต ...นับเป็นบุญวาสนา สำหรับ หนูพิงค์ และเด็ก ทุกคนที่คลอดภายในปีนี้ อันเป็นปีมหามงคล ปีแห่งการเฉลิมฉลอง ที่ทรงสิริราชสมบัติ ครบ 60 ปี ... ขอพระองค์ ทรงพระเจริญ ยิ่งยืนนานเทอญ

วันนี้ล่ะที่ เราได้เห็นดวงตาตี่ๆเล็กๆคู่หนึ่ง เราตื่นเต้นกันยกใหญ่ คุณปู่ กับ คุณลุง ของหนูพิงค์กี้ มาเยี่ยม แต่เช้าตรู่เลย พร้อมกับหอบ ของกิน และเสื้อผ้า มาให้เสร็จสรรพ มีเพื่อนๆ ของคุณพ่อและคุณแม่ ทยอย กันมาเยี่ยม กันมากมาย บางครั้ง มาทีนับสิบคน คุยกันเสียงแซ่ดไปหมด หนูพิงค์กี้ ก็ยังหลับปุ๋ย อยู่ได้ ไม่ตกใจตื่น วันๆเอาแต่นอน นอน แล้วก็ นอน หลอกให้เรา หลงคิดไป ตั้งแต่แรกว่า เลี้ยงง่าย สบายมาก ซะอีก .... ( แต่ถ้าเทียบกับ เด็กคนอื่นที่เราได้ยินได้ฟังมา ก็คิดว่า หนูพิงค์เลี้ยงง่ายกว่าเยอะัล่ะนะ... )

หัวข้อสนทนา ยอดฮิต อันดับหนึ่ง ที่หลายๆคน รวมถึงตัวเราทั้งคู่ สนใจถามไถ่ ่พูดถึงมากที่สุด ก็คือ หนูพิงค์ หน้าเหมือนใคร ? ... พ่อ ?....หรือว่า...แม่ ? .... ส่วนใหญ่ จะ ตอบว่า เหมือนพ่อ ซะมาก ... โบราณ ท่านกล่าวไว้ ลูกผู้ชาย ต้องเหมือนแม่ ถ้าเป็น ลูกผู้หญิง ต้องเหมือนพ่อ ถึงจะดี ... หึหึ ...อย่างนี้ ก็ดี สิเนอะ

เด็กในวัยแรกเกิด หน้าตาจะเปลี่ยนบ่อยมาก ตอนที่คลอด คุณพ่อทักว่า หน้าเหมือนคุณแม่มาก แต่พออีกวัน หน้ากลับไปคล้ายคุณพ่ออีกแนะ เปลี่ยนสลับไปมาทุกวัน จนเราไม่เคยเบื่อที่จะถามใครๆวันละสิบหนว่า หนูพิงค์หน้าเหมือนใคร ?

ส่วนใหญ่ คนที่กำลังจะเป็นพ่อเป็นแม่ มักจะนึกวาดภาพลูกน้อย รูปร่างหน้าตา คงจะเหมือนเด็กในรูปภาพ ที่มีให้ดู ตามนิตยสาร แต่ในความเป็นจริงแล้ว หาเป็นเช่นนั้นไม่ ลูกแรกคลอดนั้น ช่างไม่น่ารัก เอาเสียเลย เพราะ ผิวหนังของ ลูกอาจจะซีดๆ เหี่ยวย่น เนื้อลาย เห็นเป็นเส้นเลือดตามตัว ศีรษะบางคนก็ยาวแหลม เพราะ ถูกดันตอนคลอด บางคนก็กลมเหมือนฟักทอง แต่สำหรับ น้องพิงค์แล้ว แลดูอ้วนเต่ง น่ารักน่าชัง ตั้งแต่ แรกเห็น สำหรับเราเลยทีเดียว....

รู้ไหม ... ทำไมคนเฒ่าคนแก่ เวลาทักเด็กทารก จึงมักจะบอกว่า น่าเกลียดน่าชัง ? นั่นเป็นเพราะ ความเชื่อ มาแต่โบราณกาล ที่ว่า เด็กคนไหนเพิ่งคลอดใหม่ๆ มักจะถูก ภูตร้ายเอาตัวไป จึงต้องแกล้ง เอ่ยปากร้องทักว่า น่าเกลียดน่าชัง เพื่อไม่ให้ถูกภูตจับตัวไปนั่นเอง ....." น่าเกลียดจิงๆ น้องพิงค์เนี่ยะ "

20 กรกฏาคม 2549
น้ำนมแม่

ผ่านมา 3 วัน คุณแม่ก็ยังไม่มีน้ำนม ให้หนูพิงคฺ์ได้หม่ำสักหยด แต่หนูพิงค์ ก็เป็นเด็ก( ตรา )สมบูรณ์ คือได้ัรับ สารอาหาร อย่างพอเพียง แล้วตั้งแต่อยู่ในครรภ์ จึงสามารถ อยู่ได้ 3 - 4 วัน โดยไม่ต้อง กินอะไรเลย ( อึดและ ทรหดมากเลยนะลูก ) แต่ถึงคุณแม่จะไม่มีน้ำนม พยาบาลก็ต้องนำ หนูพิงค์ มาดูดนมแม่ทุกวัน ตั้งแต่วันแรก วันละ 2 - 3 ครั้ง เพื่อกระตุ้นเต้านม ให้ทำงาน ( ผลิตน้ำนมสด ) ช่วงนี้ คุณแม่จะ่ยัง ทานอาหาร อะไรหนักๆ ไม่ได้ นอกจาก อาหารเบาๆ เช่น นมสด น้ำขิงร้อนๆ หรือว่า โจ๊กน้ำ การจะกระตุ้นน้ำนมคุณแม่นั้น จึงต้อง อาศัย น้ำขิง และ การประคบเต้าทั้งสองข้างด้วย ผ้าขนหนูชุบน้ำอุ่นๆ

ตกเย็น พยาบาลพาหนูพิงค์มากระตุ้นเต้าอีกเป็นรอบที่ 3 ครั้งนี้ คุณแม่ดีใจยกใหญ่ ที่มีน้ำนมให้หนูพิงค์แล้ว ทำให้เราเลิกกังวล เรื่องไม่มีน้ำนมให้ นึกว่าต้อง เลี้ยงด้วยนมชงซะแล้ว น้ำนมแรก ของคุณแม่ หรือที่ใครๆ เรียกว่า ยอดน้ำนม นั้น มีประโยชน์ ต่อเด็กสูงสุด เพราะจะมีสาร ที่เป็นภูมิคุ้มกันร่างกาย ที่จำเป็นมาก สำหรับเด็กแรกเกิด เรื่องการคัดน้ำนมแม่หยดแรกทิ้งสำหรับคนโบราณ จึงเป็นเรื่องที่เข้าใจผิดกันมาตลอด

ช่วงที่พักฟื้น พยาบาลจะคอยแนะนำ วิธีการอุ้ม การผูกผ้าอ้อม การให้นมลูก และการเลี้ยงลูกอย่างถูกวิธี ทั้งจาก การปฏิบัติจริง และ การได้ดู จากวิดีโอ ที่ทางโรงพยาบาล มีบริการเปิดดูวันละ สองรอบ ( ที่นี่ จะมี คอร์ส เทรนนิ่ง สำหรับคุณแม่ เพื่อเตรียมคลอด และหลังคลอด เป็นเวลา 1 วัน ) สิ่งต่างๆเหล่านี้ ช่วยสร้าง ความมั่นใจ และ ความเข้าใจ ในการเลี้ยงลูก สำหรับเราทั้งคู่ เป็นอย่างมาก ที่สำคัญสำหรับคุณแม่เพิ่งคลอด ก็คือ 1 วันให้หลังจากการคลอด ควรทำกายภาพบำบัดเบาๆ ด้วยการ พลิกนั่ง พลิกนอน สลับข้างซ้ายขวา เปลี่ยน อริยาบถการนอน ทุกๆ 2 ชั่วโมง เพื่อไม่ให้ผังพืดจับ อีกทั้งยังช่วยให้คุณแม่ฟื้น สภาพร่างกาย เป็นปกติได้เร็วยิ่งขึ้น

21 กรกฏาคม 2549
กลับบ้านเรา

วันนี้ เป็นวันครบกำหนดที่เราใช้ บริการแพ็คเกจหลังคลอด จากโรงพยาบาล พญาไท 2 คุณตาคุณยาย เหมารถตู้ พาญาติๆ กว่า 10 คนจากอุดรฯ มาเยี่ยมรับขวัญหนูพิงค์ถึงในโรงพยาบาล

ถึงกำหนดกลับบ้านได้ พยาบาลจะมารับหนูพิงค์ไปแต่งเนื้อแต่งตัวให้เรียบร้อย เมื่อคุณแม่รับหนูพิงค์ มาจากอ้อมแขน ของนางพยาบาล นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป เด็กตัวแดงๆที่นอนหลับตาพริ้มในห่อผ้า นี้แหละ จะเป็นภาระหน้าที่ ของเราสองสามีภรรยา โดยสิ้นเชิงแล้ว

คุณแม่คนใหม่ มักจะมีความรู้สึกหลายๆ อย่างปะปนกัน ทั้งปิืติยินดีอย่าง สุดบรรยาย ทั้งหนักอึ้ง เมื่อคิดถึง ภาระหน้าที่และวิตกกังวล เกือบทุกคนจะรู้สึกอย่างนี้ กลัวตัวเองจะเลี้ยงลูกไม่ดีพอ ยิ่งคุณแม่ที่อยู่ ตามลำพัง จะรู้สึกว่า อะไรๆ ก็ต้องเป็นเรา ไหนจะลูกร้อง ไหนจะเหนื่อยเพลีย คุณแม่บางคนจึงอาจเกิด อารมณ์หงุดหงิดง่าย โดยไม่รู้ตัว สรุปว่า ช่วงเดือนแรกในชีวิตลูก เป็นช่วงเวลา ที่คุณแม่ มีปัญหาทางใจ มากที่สุดช่วงหนึ่งก็ว่าได้

การเปลี่ยนแปลงปรับตัว ทางร่างกายหลังคลอด คือสาเหตุที่ทำให้เกิด ปัญหาทางใจ ที่มักเรียกว่า ความเศร้าหลังคลอด หรือ เศร้า 3 วัน แต่ก็ใช่ว่า คุณแม่ทุกคนจะต้องมี อาการเช่นนี้เหมือนกันหมด คุณอาจ เป็นหนึ่งใน คุณแม่ผู้โชคดีที่ไม่มี หรือมีอาการอย่างนี้เพียงเล็กน้อยก็ได้

สำหรับคุณแม่ บรรยากาศอบอุ่นของครอบครัว และการปลอบประโลม ให้กำลังใจ และคอยดูแล เอาใจใส่ ของผู้เป็นสามีและำ่พ่อของลูก มีส่วนสำคัญ ในการฟื้นฟูร่างกาย และสภาพจิตใจคุณแม่ ให้กลับคืน เป็นปกติ ได้ดีที่สุด

วันนี้ จึงเป็นวันที่ คุณพ่อหมูปิ้ง เหนื่อยสายตัวแทบขาด วิ่งวุ่นตั้งแต่เช้า จรดเย็น เพราะมี ภาระหน้าที่ ต้องดูแลทั้ง คุณแม่จ๋อมแจ๋ม หนูพิงคฺ์ และครอบครัว อีกสิบกว่าชีวิต ทั้งหมด มีแต่คนแก่ และเด็กๆ หน้าที่การต้อนรับ จัดเตรียมสถานที่ หาอาหารการกิน และ ขนย้ายสัมภาระ ขึ้น-ลงรถ ทั้งของใช้ส่วนตัว และของฝาก เกือบร้อยชิ้น จึงตกเป็นภาระ ของคุณพ่อหมูปิ้ง ที่มัน ยุ่งๆวุ่นวายเอามากๆ ก็เพราะวันนี้ นอกจาก เป็นวันออกจาก โรงพยาบาลแล้ว เรายังจะย้ายไปพัก ที่บ้านหลังใหม่ แถวๆรังสิต ในคราวเดียวอีกด้วย เรื่องจึง ค่อนข้างอลเวง อลหม่าน สุดจะบรรยาย

ถึงบ้านใหม่ ( เรือนหอ ) ในตอนหัวค่ำ ก็เป็นหน้าที่ของคุณพ่อหมูปิ้ง ต้องรีบเข้าไป ขนย้ายสัมภาระ ทั้งของตัวเอง และของญาติๆ ทำความสะอาดบ้าน จัดเตรียมอาหาร สำหรับมื้อเย็น จัดเตรียมที่นอน สำหรับทุกคน ทุกอย่าง ทำด้วย ความเร่งรีบ กว่าเม็ดข้าวเม็ดแรก ของวันนี้ จะตกถึง ท้องคุณพ่อหมูปิ้ง ก็เกือบ สามทุ่ม ....เหนื่อย จนลืมหิว เหนื่อยแล้วเหนื่อยนับสิบรอบ ....

แต่เมื่อคุณพ่อ ได้เห็นหน้าหนูพิงค์ ความเหน็ดเหนื่อยเมื่อยล้าตลอดทั้งวัน ก็หายเป็นปลิดทิ้ง ... " ขอต้อนรับ สมาชิกคนใหม่จ้า "...